O pszczołach

W naszej pasiece od zawsze stawiamy na szacunek do natury i odpowiedzialne pszczelarstwo. Dlatego w 2022 roku podjęliśmy decyzję o wprowadzeniu do pasieki pszczoły środkowoeuropejskiej linii M Kampinoska – wyjątkowej populacji objętej programem hodowli zachowawczej.

Nie jest to wybór podyktowany wydajnością. Wręcz przeciwnie – zdecydowaliśmy się na tę linię pszczół, ponieważ wierzymy, że zachowanie rodzimych zasobów genetycznych ma ogromne znaczenie dla przyszłości polskiego pszczelarstwa i ochrony bioróżnorodności.

Kilka miesięcy wcześniej podjęliśmy się ratowania rodzin pszczelich, które przed zimą wymagały natychmiastowej pomocy. Nie wiedzieliśmy, czy nasze działania okażą się wystarczające. Zimą pszczelarz może jedynie obserwować ule i cierpliwie czekać na pierwsze oznaki wiosny.

Nadszedł dzień, w którym mogliśmy ponownie zajrzeć do uli i przekonać się, czy pszczoły przetrwały najtrudniejszy okres w roku.

20 lutego 2021 roku był dla nas wyjątkowym dniem. Po wielu tygodniach zimowego spokoju temperatura wzrosła na tyle, że pszczoły mogły po raz pierwszy opuścić ule. To właśnie pierwszy oblot jest jednym z najbardziej wyczekiwanych momentów każdego sezonu pszczelarskiego.

Dla pszczelarza to nie tylko piękny widok. To także pierwsza informacja o tym, jak rodziny poradziły sobie z zimą i z jaką siłą rozpoczynają nowy sezon.

Początek lutego to okres, w którym zima potrafi pokazać swoje najtrudniejsze oblicze. Niskie temperatury i mroźne noce sprawiają, że każda rodzina pszczela potrzebuje odpowiednich warunków, aby bezpiecznie przetrwać do wiosny.

W naszej pasiece wykorzystujemy ule styropianowe, które bardzo dobrze izolują od zimna. Jednocześnie wymagają właściwej wentylacji, dlatego każdej zimy kontrolujemy ich stan i wykonujemy prace pomagające pszczołom spokojnie przetrwać najchłodniejszy okres roku.

Jesień to dla pszczelarzy czas przygotowania rodzin do zimy i zakończenia sezonu. Dla nas koniec października 2020 roku okazał się jednak początkiem historii, której długo nie zapomnimy.

Nie planowaliśmy powiększać pasieki. Los sprawił jednak, że stanęliśmy przed trudną decyzją – przejąć kilkadziesiąt rodzin pszczelich wymagających natychmiastowej pomocy lub pogodzić się z tym, że mogą nie przetrwać nadchodzącej zimy. Nie mieliśmy pewności, czy uda się je uratować, ale wiedzieliśmy jedno – warto było spróbować.

Większość z nas kojarzy miód z jedną pszczołą – tą, którą spotykamy w pasiekach. Mało kto jednak wie, że na świecie żyje ponad 20 tysięcy gatunków pszczół, a tylko nieliczne z nich potrafią wytwarzać miód w ilościach pozwalających przetrwać całej rodzinie.

W naszej pasiece hodujemy pszczołę miodną (Apis mellifera), ale warto wiedzieć, że ma ona wielu fascynujących krewniaków zamieszkujących różne zakątki świata.

Pszczoły są owadami, które w toku ewolucji uzależniły się od pokarmu kwiatowego - pyłku i nektaru. Również rośliny owadopylne uzależniły swoje istnienie od pszczół. W toku ewolucji aby zapewnić sobie prawidłowe zapylenie wykształciły się u roślin mechanizmy przywabiające pszczoły takie jak: barwa kwiatów, produkcja nektaru, czy produkcja zapachowych olejków eterycznych. Taka współpraca owadów z roślinami nazywana jest koewolucją. Jakie są korzyści zapylania roślin przez pszczoły i dlaczego warto jeść miód?

Rozmnażanie pszczół odbywa się na dwa sposoby – naturalnie poprzez rójkę oraz przez tworzenie odkładów pszczelich wykonywane przez pszczelarza. W tym artykule wyjaśniamy, czym różnią się oba procesy, kiedy się je stosuje oraz dlaczego odkłady są podstawą rozwoju nowoczesnej pasieki.